Tijdens een bewogen raadsvergadering op 7 november 2019 is de begroting van de gemeente voor 2020 door de grootst mogelijke meerderheid van de gemeenteraad vastgesteld.

Meerdere partijen uitten kritische noten, maar uiteindelijk was het de fractie van Voorschoten Lokaal die als enige de begroting afkeurde.

Hieronder de tekst zoals die in het debat is ingebracht: 

Voorzitter,

Wanneer de gemeenteraad vanavond deze begroting vaststelt, is dat de tweede begroting van dit college. Maar eigenlijk de eerste waarin het college de ruimte heeft om het helemaal naar eigen zin in te vullen. Deze begroting toont in zijn volle omvang de uitwerking van het coalitieakkoord.

Die uitgangspunten zijn niet verkeerd. Zij spreken Voorschoten Lokaal dan ook heel erg aan: “Een strakke begrotingsdiscipline; de verhouding tussen baten en lasten staat centraal en er wordt actief gewerkt aan de beheersbaarheid van de schuldenpositie. De begroting is structureel sluitend en toont voor alle jaren positieve saldi.”

Op het eerste gezicht is dit een begroting waar je mee thuis kan komen. Solide, sluitend en vernieuwend.

Bij nadere beschouwing is het beeld echter anders. Zo is het verlagen van de afschrijvingslasten, of anders gezegd het uitgangspunt van de restwaarde een erg belangrijk onderdeel van het sluitend maken van deze begroting. Uit de antwoorden op de vragen van diverse fracties blijkt dat wanneer afschrijven naar restwaarde niet zou worden toegepast, de gemeente weer in de risicozone van preventief toezicht zou komen en op een andere manier de nodige middelen moet vinden.
Hieruit blijkt dat deze maatregel nogal belangrijk is voor dit college.
Door de afschrijvings- lasten te verlagen, ontstaat ruimte voor het doen van andere uitgaven. Maar tegelijkertijd wordt de ruimte om in de toekomst geld uit te geven, kleiner. Toekomstige generaties inwoners en toekomstige colleges zullen hierdoor minder te besteden hebben.
Het verlagen van het afschrijven op het gemeentelijk vastgoed heeft dus tot gevolg dat je de komende generaties met de problemen opzadelt.
Voor Voorschoten Lokaal geldt: Regeren is vooruitzien en niet vooruitschuiven.
Het verkopen van je tafelzilver kan je ook maar één keer doen. Maar als je het gedaan hebt, laat je dan de komende generatie met de vingers eten?

Het college heeft in de woonvisie 150 extra sociale huurwoningen beloofd. Dat is een goed begin. Wij roepen het college op om in december van dit jaar als de raad de woonvisie behandelt met concrete plannen te komen. Er staan al jaren vele bouwplanning op papier, die maar niet opschieten. Dat ligt vooral aan vertraging in processen en procedures.
Daarom is het belangrijk dat de gemeenteraad goed op de hoogte wordt gehouden over de realisatie van deze bouwplannen. Daarom steunen wij ook de motie over dit onderwerp. De prioriteit moet liggen bij het oplossen van het grote tekort aan betaalbare woningen. Dat tekort aan woningen voor de bijvoorbeeld werkenden in de zorg, het onderwijs, de horeca en de detailhandel in Voorschoten. Al die mensen blijven hun heil en huisvesting buiten Voorschoten zoeken. Een aantal van hen zal met de fiets of het openbaar vervoer naar hun werk in Voorschoten kunnen komen, maar de meerderheid zal knarsetandend in de files moeten aansluiten.
Dat is niet alleen heel erg voor de woningzoekenden, maar ook nog eens extra slecht voor het milieu.

Over milieu gesproken. Het college zegt te kiezen voor een duurzamer milieu in Voorschoten? Hoe kan het dan dat het college er eerder voor kiest om de kosten van afvalverwerking voor de burgers te verhogen, in plaats van maatregelen te nemen om tot het verminderen van het restafval te komen.

En de hand op de knip? Wij hebben eerder aangegeven dat het verstandig is om eerder genomen besluiten, voordat deze tot uitvoering overgegaan, met de actuele inzichten opnieuw te overwegen. Kloppen de uitganspunten nog steeds? Hebben we daar nog steeds dit geld voor over in het licht van andere prioriteiten? Zijn er inmiddels slimmere manieren beschikbaar om de beoogde doelen te bereiken?
We noemen bijvoorbeeld de door velen onbegrepen vervanging van vuilnisbakken, of bruggen. Zo lijkt het wel alsof het geld niet op kan, terwijl de inwoners merken dat op alles van waarde wordt gekort.
College, het is nooit te laat om te keren. Het vraagt om lef, maar dat hoort bij besturen.

Kortom voorzitter,
Deze begroting stelt teleur. De schone schijn van het ambitieuze coalitieprogramma wordt niet waargemaakt. Nog geen extra woningen in zicht. Nog steeds een gat in de hand en doorgaan met leven op de pof. En de burgers zijn de dupe.
De vele inwoners die zich dagelijks inspannen voor Voorschoten, worden gekort in de subsidies voor hun verenigingen en de gemeente belastingen gaan ook weer omhoog, terwijl de kosten van de WODV maar blijven stijgen.
Natuurlijk hebben werknemers ook recht op een fatsoenlijk loon en een goede CAO. Maar als het geld op is, moeten we het wel met minder personeel doen.
Het lijkt wel of naarmate de gemeente minder te besteden heeft, de overhead toeneemt. Er wordt tonnen gekort op subsidies, maar de ambtelijke kosten om die subsidies toe te kennen blijven onaangetast. Net zoals de pasporten en rijbewijzen die nu twee keer zo lang geldig zijn en de loketten die minder open zijn. Leidt dit nu naar minder personeel?
Minder werk voor hetzelfde geld. Dat moet toch anders kunnen!

Voorzitter, u voelde het al aankomen. Deze begroting is de onze niet. De steun van Voorschoten Lokaal krijgt u niet, zolang u niet kiest om echt voor de inwoners,
de gemeenschap te gaan.

Marleen Persoon
Voorschoten Lokaal

 

Wilt u het debat op Unity TV terugzien?

Pin It